Reportage
Ingezegend en geliefd
Iemand sluit het kant van haar jurk. Iemand knoopt zijn das. Beide beelden zijn zwart-wit, en beide gaan over handen die helpen voordat de dag zich opent.
In de kerk lopen zij lachend het pad af, elkaars hand vast, terwijl verderop iemand achter een lessenaar staat. Tussen de stoelen ligt een Bijbel open. Ernaast een uitnodiging om een tekst te markeren. Schrift heeft hier een zichtbare plaats. De foto’s vertellen de dienst niet na; zij laten zien dat de zaal, de Bijbel en de mensen om hen heen bij deze dag horen.
Buiten verandert het tempo. Zij rennen over een bospad, staan lachend in het gras, lopen samen over een zandpad tussen de bomen. Op de hei staat zij iets hoger; hij kijkt naar haar omhoog. Aan tafel voert hij haar, terwijl om hen heen wordt gegeten.
Bij de auto, bloemen op de motorkap, een kus. Wat deze serie bij elkaar houdt, is de overgang van de stille voorbereiding naar de kerk, en van de kerk naar mensen die buiten weer bij elkaar zijn.
